De kunstenaar Antoine Berghs (Geleen, 1971) zou het liefst iets maken wat geen
materie heeft. Voor een kunstenaar die werk maakt dat zich in eerste instantie
juist in de materiële verschijningsvorm onderscheidt, is dit een opvallende
uitspraak. Antoine Berghs maakt schilderijen, maar beantwoordt op geen enkele
wijze aan het cliché beeld van de schilder die zijn ziel en zaligheid legt in
het rotzooien met verf op doek. Hij is evenmin een kunstenaar die de materie
volledig ontkent en het wezen van zijn werk vooral in de idee achter het werk
gerepresenteerd ziet. In zijn schilderijen spelen uiteenlopende materialen als
verf, papier, kunstgras, potlood, ballpoint, spuitlak en zelfs echte planten
en boomtakken een hoofdrol. De schilderijen, foto’s, beelden, video’s en
installaties van Berghs laten zich onderverdelen in reeksen met titels als
Shifts, Observations, Windows of Sentences. Hij werkt tegelijkertijd aan
diverse series. Shifts, bijvoorbeeld, is een reeks werken die is ontstaan
tussen 2000 en 2003 en die ieder focussen op het samengaan van verschillende
structuren. Berghs beschouwt deze werken als ‘gedachten-schilderijen’. Ze zijn
opgebouwd uit abstracte structuren in tonale kleuren, die lijken op
plattegronden van steden en die transformeren in mentale landschappen door de
afwisselend meer open en geconcentreerde delen.
In de reeks Observations, foto’s die hij in 2002 en 2003 in New York maakte
tijdens zijn verblijf op PS1, wordt duidelijk dat Berghs zijn werk zoekt en
vindt in de natuur en op straat. Zo worden de tekens en objecten die Antoine
Berghs toevallig signaleert – vlekken of scheuren in het oppervlak van muren,
vaatdoekjes die over een auto zijn uitgespreid of geknakte luxaflex voor een
raam – dragers van een taal met een geheel eigen lading.
In de fotowerken uit de serie Windows heeft Berghs steeds een raam met
uitzicht op de stad New York wat gedomineerd wordt door het ritmische beeld
van naar de hemel reikende wolkenkrabbers, beplakt met tape of betekend met
vormen en lijnen, net zoals hij dat in zijn schilderijen doet, om er daarna
een foto van te maken. Het effect is van een futuristische schoonheid,
onheilspellend en subliem tegelijk. In de recente serie Reflectors is de verf
op aluminiumfolie gespoten en weerkaatst het licht op het doek, alsof ook hier
de oneindigheid wordt gesuggereerd.
Het werk van Antoine Berghs is tot en met 24 maart te zien in Museum Het
Domein in Sittard en in het DSM kantoor Sittard. Bij de expositie is een
publicatie verschenen met de titel ‘Antoine Berghs: Why return to places while
one could proceed endlessly’.
Antoine Berghs studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht,
de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam en Keramisch werkcentrum
Den Bosch. Hij woont en werkt in Maastricht.
In 2006 ontving hij de Koninklijke Prijs voor de Schilderkunst. Hij exposeerde
onder anderen in het Bonnefantenmuseum Maastricht, Museum van Bommel van Dam
in Venlo en recentelijk in het Museum voor Moderne Kunst Arnhem. Zijn werk is
te vinden in veel museale en particuliere collecties waaronder de privé
collectie van HM Koningin Beatrix.
Bron: tekst Pietje Tegenbosch in publicatie ‘Antoine Berghs, Why return to
places while one could proceed endlessly’.
