Header for print stylesheet
You are here:  

Donderdag 16 juni: De laatste dag....

“Je voelde je door DSM echt serieus genomen”

De laatste lunch samen. Een vreemd sfeertje. Zo meteen komen de ouders en is alles toch anders. En daarna… de bekendmaking van de winnaars. Velen rekenen zichzelf duidelijk niet tot de kanshebbers en vertonen dus geen spoor van spanning. Een pool is er niet georganiseerd. Het bleek te moeilijk om iets te voorspellen. Enkele namen worden genoemd: Jarno en Maarten. Maar verder…

Afscheid hebben ze gisteravond al genomen tijdens het slotdiner. Gijs heeft gespeecht namens de deelnemers, vertelt Jarno. “Emiel vroeg me dat”, haast Gijs zich te zeggen. “En toen heb ik met Pim in vijf minuten bedacht wat ik wilde zeggen. Wat dat was? Nou, gewoon, ik heb iedereen die deze week mogelijk heeft gemaakt bedankt en zo…” Ook door niet-deelnemers is veel gespeecht tijdens het diner, vertellen ze. En verder niks? “Ja, gegeten natuurlijk”. Niet doorgezakt dan, gisteravond? Besmuikt gegrijns. Half drie is het geworden, blijkbaar…

Stanyl
Vanochtend hebben ze een rondrit gehad over de locatie Chemelot, met een bedrijfspresentatie en een bezoek aan de Stanylfabriek. “Reactors gezien, en veel buizenwerk natuurlijk. Het lijkt allemaal wel op elkaar, maar alles bij elkaar was het heel indrukwekkend.”
“Wat wel leuk was: we hebben ook het echte Stanyl-lab bezocht en kunnen kijken wat de DSM’ers in zo’n laboratorium nou eigenlijk doen. Daar hadden we eigenlijk geen idee van. Ze werken daar aan de optimalisering van Stanyl. Doen allerlei tests in een kleine fabriek; kijken hoe ze met temperatuurveranderingen of toevoegingen en zo andere of betere eigenschappen aan het product kunnen geven. Zoiets lijkt me wel leuk, ja.”

Chemie studeren?
Zien ze zich in de toekomst werken in zo’n fabriek of zo’n lab? “Een theoretische vraag”, vindt Maarten. “Wij gaan alle vier geen scheikunde studeren.” Is er niemand van de groep van gedachten veranderd omtrent zijn studiekeuze, deze week? “Nee, dat dacht ik niet. Maar dat kan wel nog gebeuren. Je kunt je nog voor een studie aanmelden tot en met augustus. En later kun je ook nog switchen, als je eerste keus studie tegenvalt…”

Professioneel
Wat heeft nou deze week de meeste indruk op hen gemaakt? Het groepje – Bart, Gijs, Maarten en Pim – is zeer eensgezind: “Hoe goed verzorgd deze hele week was. Alles werd zó professioneel aangepakt. Je voelde je als Olympiadefinalist echt serieus genomen. Als je ook bekijkt wie er allemaal waren tijdens het slotdiner. Heel hoge DSM’ers ook. En ze zijn allemaal even enthousiast”, zegt Gijs. En wat nemen jullie mee naar huis van deze week, immaterieel gezien? “We hebben echt heel veel geleerd. Theorie én praktische vaardigheiden.”

De vrouwelijke finalisten zitten zoals gebruikelijk bij elkaar. Gevraagd naar hun indrukken zijn ook zij unaniem: “Het was een leuke, heel leerzame week; een unieke ervaring! En heel gezellig.” En over DSM? “Het lijkt een goed bedrijf met een fijne sfeer. En het is ook een goede werkgever, geloof ik. Ik denk dat ze hier echt veel voor hun werknemers doen…”

Even later staan ze boven in het bedrijfsrestaurant in hun ‘nette’ kleren hun ouders op te wachten, die met busjes worden aangevoerd vanaf de portiersloge. Aan sommige vaders zie je meteen wie hun zoon is. Een beetje gegeneerd laten ze de knuffels van moeder over zich heen komen. Maar toch wel blij dat ze er zijn, natuurlijk…


footer for print stylesheet