Ruim 27 jaar geleden, op 7 november 1975 vond er in de Naftakraker II van DSM een explosie plaats, waarbij 14 doden en 104 gewonden vielen. Deze ramp wordt tot op de dag van vandaag door DSM betreurd. Het is een blijvend zwarte dag uit de DSM-geschiedenis. DSM voelt zich verantwoordelijk voor het feit dat deze ramp zich heeft voorgedaan en voor de gevolgen daarvan en zij wenst thans daaraan jegens alle betrokkenen op gepaste wijze uitdrukking te geven.

Diezelfde verantwoordelijkheid geldt vanzelfsprekend met betrekking tot de nazorg jegens de nabestaanden van de slachtoffers van deze ramp. Het spijt DSM dat in de loop der tijd onvoldoende is onderkend dat nazorg een blijvend en continu proces behoort te zijn. Door DSM zijn in 1999 aan de nabestaanden van de dodelijke slachtoffers excuses aangeboden voor de ervaren tekortkoming en zij wil dit excuus ook nu nogmaals uitspreken.

Naast continuering van immateriële nazorg heeft DSM een additionele, naar de mening van de Stichting Nabestaanden DSM-ramp 1975, adequate, financiële tegemoetkoming verstrekt aan de nabestaanden.

De Stichting en DSM zijn gezamenlijk van mening dat hiermede recht is gedaan aan de gevoelens en rechten van de nabestaanden en constateren dat daarmede een einde is gekomen aan de discussie tussen DSM en de nabestaanden.
Betrokkenen zullen zich van verder publiekelijk commentaar onthouden.