Header for print stylesheet
You are here:  

Vuursteenmijnen

  • Mei 2003 in Rijckholt (Nederland) 
  • Dries Ausems (Corporate Finance & Economics)
Houd de droom brandend

Op 1 mei deed Jan Zuidam het licht aan in de vuursteenmijnen van Rijckholt en daarmee werd de droom van Dries Ausems vervuld. Dries wilde graag dat DSM geld beschikbaar zou stellen voor de vernieuwing van de verlichting in de oudste mijnen in Limburg, zodat ze nog jaren lang bezichtigd kunnen worden.

Krantenartikelen

Telegraaf, May 10, 2003 (in Dutch) (PDF: 21 Kb)

Limburgs Dagblad, May 3, 2003 (in Dutch) (PDF: 331 Kb)

Persberichten

DSM (in Dutch) (PDF: 21 Kb)

Staatsbosbeheer (in Dutch) (PDF: 7 Kb)

Weer licht voor de oudste mijnen van Limburg

Als je 100 jaar bestaat is dat een behoorlijke periode, maar de oudst bekende mijnactiviteiten in Limburg dateren van veel verder terug. Vermoedelijk waren dit de vuursteenmijnen van Rijckholt, die rond 3000 jaar voor Christus in bedrijf waren. De mijnwerkers daar hebben verticale schachten van 15 tot 20 meter diep gegraven in wat nu de velden van Rijckholt zijn om bij de vuursteenlagen in de kalkafzettingen daaronder te komen. Sinds het eind van de 18e eeuw is bekend dat hier mijnen aanwezig zijn, maar professionele archeologen waren niet in staat om deze mijnen te heropenen. In de jaren ’20 van de vorige eeuw groef een groep van de Universiteit van Groningen zich een weg naar een paar van deze mijnen, maar het grote gat dat hierbij ontstond moest later weer dichtgegooid worden, zodat alles weer bedekt werd.

In het begin van de jaren ’60 had een groep mijnwerkers van DSM een droom waarvoor de inspiratie afkomstig was van een paar amateurarcheologen onder hen: laten we gebruikmaken van onze moderne mijntechnieken om bij deze oude vuursteenmijnen te komen, niet verticaal – zoals het team uit Groningen had gedaan, waarbij een schacht ontstaat die niet in stand kan worden gehouden – maar door vanaf de zijkant van de vallei een horizontale gang te graven die door het gebied van de oude vuursteenmijnen loopt.

En deze groep van 20 tot 30 vrijwilligers realiseerde deze droom in hun vrije tijd. Meestal groeven ze in de weekends, waarbij ze materialen gebruikten die waren verkregen door donaties, onder andere veel materiaal dat door DSM werd geschonken omdat het na de sluiting van de kolenmijnen niet langer gebruikt werd. In 1972 werd de laatste hand gelegd aan de ruim 130 meter lange tunnel die meer dan 30 oude mijnkamers ontsloot. Dit was een project van mondiale allure in de archeologische wereld, waardoor zowel professionele als amateurarcheologen toegang kregen tot een schat aan informatie over de totstandkoming van deze oudste mijnen. Dit archeologisch monument is tegenwoordig ook toegankelijk voor het publiek: de groep vrijwilligers, verenigd in de Werkgroep Prehistorische Vuursteenmijnbouw, die deel uitmaakt van de NGV (Nederlandse Geologische Vereniging), organiseert bezoeken en excursies voor belangstellenden.

Voor het onderhoud van dit unieke project is de groep vrijwilligers nog steeds geheel afhankelijk van donaties. Op dit moment worden ze geconfronteerd met het probleem dat de installaties voor de verlichting van het project zijn aangetast door de zeer corrosieve omgeving en vernieuwd moeten worden.

footer for print stylesheet