Honger is wereldwijd gezien de belangrijkste doodsoorzaak en hieraan sterven meer mensen dan aan AIDS, malaria en tuberculose samen. Maar zelfs als mensen genoeg te eten hebben om te kunnen overleven, kan dit voedsel wat de voedingswaarde ervan betreft erg variabel zijn. Dit betekent dat er een gebrek aan belangrijke voedingsstoffen is, ook als mensen dagelijks voldoende calorieën tot zich nemen. Dit wordt algemeen aangeduid als ’verborgen honger’ – ondervoeding als gevolg van een tekort aan vitamines en mineralen. Verborgen honger moet worden uitgebannen als we 6 van de 8 Millennium Development-doelen van de Verenigde Naties tot 2015 willen bereiken.
1/3 van de wereldbevolking lijdt aan ondervoeding. De gevolgen hiervan kunnen uiteenlopen van een lagere productiviteit tot blindheid ten gevolge van vitamine A-tekort.
De combinatie van ondervoeding en honger leidt jaarlijks tot de dood van rond 5,5 miljoen kinderen onder vijf jaar (53% van alle doden); degenen die overleven, hebben veelal last van blijvende gevolgen waardoor ze niet in staat zijn om hun volledige intellectuele en lichamelijke groeipotentieel te bereiken.
Volgens cijfers van het WFP kunnen de gevolgen van ondervoeding bij kinderen wel twee tot drie procent van het BNP uitmaken, omdat deze kinderen als volwassenen minder productief zijn.
Gevolgen van ondervoeding (per jaar):
- 50.000 vrouwen sterven tijdens of kort na de bevalling
- 19 miljoen babies met een verminderd geestelijk vermogen
- 100.000 babies met vermijdbare lichamelijke afwijkingen
- Wereldwijde kosten van ondervoeding bedragen $19 miljard ten gevolge van verminderde werkprestatie en gerelateerde uitgaven voor gezondheidszorg
